Мае вершы

Наша Беларусь

 Лявон Цімохін
пят, 17/05/2019

Наша Беларусь пад ветрам,
Пад дажджом,
Пад мокрым снегам,
Пад спякотай,
Пад туманам,
Пад слатой,
Пад ураганам,
Край счаслівы і гаротны:
Зорным небам так нам родны
Край с душой асерацелай,
З сцягам бела-чырвона-белым,


Крыжалом!

 Лявон Цімохін
пят, 10/05/2019

Нам-людзям вельмі хочацца любіць ,
А нелюдзь моцна прагне ненавідзець,
Крыжы ламаць і забіваць і біць...
Да тых часоў: пакуль ЗБАВІЦЕЛЬ прыйдзе!


Хмары

 Лявон Цімохін
пан, 19/11/2018

Над полем хмары - сумна, золка,
У полі вецер і слата.
Адно мяне трывожыць толькі:
Што птушкі не туды ляцяць.

Ляцяць на поўнач - вецяр гоніць
Насустрач ледзяным дажджам,
У галодны край дзе у звоны звоніць
Калымскі зруйнаваны Храм.


Чужое войска

 Лявон Цімохін
пят, 14/09/2018

ПРЫЙШЛО ЧУЖОЕ ВОЙСКА
ДЗЯЛІЦЬ МАЮ РАДЗІМУ; 
Ад Пінска - да Лагойска -
Амаль напалавіну!

На мове БЕЛАРУСКАЙ 
Яно не размаўляе
І брудным матам гнюсным
Народ наш абражае!


Маркотны дзень

 Лявон Цімохін
пят, 29/06/2018

Выхад. ... 2 І зьявіўся яму анёл Гасподні ў полымі агню зь сярэдзіны цярновага куста. І ўбачыў ён, што цярновы куст гарыць агнём, але куст не згарае.


Зона Хойнікі

 Лявон Цімохін
пят, 29/06/2018

Сьнягі,сьнягі...
           Імглістыя прасторы.
Сьнягі ляглі надоўга,
           Да вясны!
Скрозь попел шэрані
           Блішчаць у небе зоры,
Здалёку з вокнаў хат
           Блішчаць вагні.
У небе ясна-поўня,
            У лесе-цені,


Пытанне

 Лявон Цімохін
пят, 29/06/2018

Калі падчас на зорным небакраі
Мы бачым зоркі роўна у тым жа мейсцы-
Мы кожны раз адчайна іх пытыем:-
Куды яны наш лёс жадаюць весьці?!
І  так заўжды-ад даты і да даты
У сэрцы звон зьвініць пытаннем грэшным-
У дні нараджэння, ў будні і у сьвяты:-