Вечар

 Лявон Цімохін
аўт, 26/06/2018

Чысты позні вечар
На зыходзе восень,
Шэрая гадзіна,
Светлы зорны Шлях.
Уздоўж дарогі сосны,
Мары аб сустрэчы,
А па-над дарогай
Зорны, вечны дах.
А над нашым Краем
Цішыня і неба,
Часу лёт нячутны — 
Таямніца сну,


Маркотны дзень

 Лявон Цімохін
аўт, 26/06/2018

Які за вокнамі маркотны дзень,
Мой ціхі сон душы ў туман спавіты, 
А сэрца ў вясну, у святло імкне,
Імкне да Бога шчыраю малітвай.
Гібее ў ценях даль маіх дарог,
Схаваліся ў роспач далягляды,
Пакрыў мяне мой лёс смугой трывог


Пякучы вецер

 Лявон Цімохін
аўт, 26/06/2018

Дзе ж вы Словы майго Краю?
Дзе ж вы вольнай праўды дзеці?
Мо ў сутоннях неабсяжных,
Заблукалі ў Сусвеце?
Мо, як птахі, — акрыялі
І віхураю мяцеліц
Знёс вас злы, прыблудны вецер
За край свету, у прадонне?
Можа сілаю варожай


Бэтлеемская Зорка

 Лявон Цімохін
аўт, 26/06/2018

Неба ў сполахах зарніцаў,
Гром нябесны не сціхае,
Ні схавацца, ні прыкрыцца
На абшарах свайго краю.
У гаротнай у старонцы
Хмары, сцюжа, сумна, горка,
Замутнела Праўда — сонца...
Толькі з Бэтлеема Зорка 
Наўзамен зямных жаданняў,


Зорны баль

 Лявон Цімохін
аўт, 26/06/2018

У крыштальна-ясным небе
Поўнач зорны баль спраўляе.
Акрыляе, вызваляе
Думак рой з душы збалелай,
Што як іскры мкнуць да зорак
І ў святле зіготкім тонуць.
У бясконцасці галактык
Зорны вецер туманамі
Ахінае таямніцы 
Дна крыніцы патаемнай,


Зорны храм

 Лявон Цімохін
аўт, 26/06/2018

А сёння ноччу зорны далягляд
І купал неба светлы ўвыш імкнецца,
Мо храм наш зорны — гэта райскі сад
З якога Боскае святло ліецца?


Жорны

 Лявон Цімохін
аўт, 26/06/2018

Камбікормавы млын у старажытным касцёле
Меле зерне на пыл, трэ ўшчэнт каласы.
Будзе корм для свіней, альбо іншай жывёле,
Толькі шорах па скуры і сэрца крычыць:
"Хто?! Няўжо чалавек! Без душэўнай патолі,
Зрабаваў гэты храм незямное красы!


Габрэйская песня

 Лявон Цімохін
аўт, 26/06/2018

Ціхая поўнач над соннай ракою,
Зорныя цені месяц гайдае,
У далях нябесных Боскі спакой,
Дзяўчына для Сына песню спявае.

Габрэйская песня, над рэчкай туман,
Мелёдыя ў прадчуванні самоты,
Крыніца любові, надзей акіян


Зыход

 Лявон Цімохін
аўт, 26/06/2018

Няпэўны вечар з смутным даляглядам
Праз зманную бухматасць туманоў,
Праз анямелы сад, пабіты бурай з градам,
Па сцежцы коўзкай ледзь брыду дамоў.
Дзесь, справа, весела ў звоны звоняць,
Здалёку, злева, сплакаўся арган,
Праз шэраю, туманную бясконцасць


А сёння ноччу

 Лявон Цімохін
аўт, 26/06/2018

А сёння ноччу дождж і навальніца,
А сёння ноччу паднябесны гром.
Мой любы Бог, дазволь жывой вады напіцца,
Дазволь схіліцца прад тваім святлом.
Дазволь, Айцец, хоць я і недастойны
Тваёй любові, сына не адрынь,
Грымяць грымоты, палыхаюць войны