Шляхамі стаптанай Еўропы

 Лявон Цімохін
аўт, 26/06/2018

Шляхамі Матухны-Еўропы,
Якой забыцца не змаглі
Беларусы па праўду топаюць,
Па прыклад для сваёй зямлі.
Пакінулі кірмаш дамовы,
Дзе, склікаўшы як бы славян, 
Іх родную зямлёй і мовай
Гандлюе стомлены iван.
А  дома - год мо 200? Болей!


Ich sehe auf das Feuer

 Лявон Цімохін
аўт, 26/06/2018

Ich sehe auf das Feuer
Die Kohlen sind  unter weißer Asche.
Meine Heimat ist mit blutigem Unglück
in Not gekommen.
Die unadligen Soldaten der Wahrheit
wurden mit dem russischen Schwert gestochen.

Über dem Land, wo Sterne erloschen sind,


CIENIOM KOŚCIUSZKI

 Лявон Цімохін
аўт, 26/06/2018

O, Kraju myj święty. Ojczysty kraj!
O, Litwo, czarowna Krulewna kopciuszek
Zalesie, gdzie w smutku aleje i gaj
Tu kamień i napis "Cieniom Kościuszki".
Polonez im śpiewa rzeczułka i w dal
Cichutko tak płacze "Któż kamień ten zruszy?"


Краю

 Лявон Цімохін
аўт, 26/06/2018

На папялішчах марных дум
Вуглі астылыя юначых мараў.
Ну што ж, не выйшла, Краю мой, даруй:
Я не агледзеўся, прыйшла заўчасна старасць.

І ад бяды, аблудлівых пакут,
Знямеўшы, без надзеі на спагаду,
Ў шчырых вершах, мой пакутны кут


Мой сэнс жыцця

 Лявон Цімохін
аўт, 26/06/2018

Мой сэнс жыцця не змераеш адчаем,
Ні радасцю, ні смуткам, ні дарогай.
Вось, можа, толькі лёсам майго Краю
І за яго балючаю трывогай:
Памераеш і вынікам бясконцым
Пакутніцкай тугі ўсцешыш сэрца,
Што плача-б'ецца аб Святой старонцы


Светлай памяцi...

 Лявон Цімохін
аўт, 26/06/2018

У лузе за рэчкай
Туманы паснулі, 
А зоркі, як свечкі,
Над домам дзядулі,
У вэлюмах вішняў
Спіць стомлены вецер
Нязвыклая ціша 
Ў хаціне, у Сусвеце. 
 


Любоў мая шчырая...

 Лявон Цімохін
аўт, 26/06/2018

Зямелька мая! Беларусская, мілая, 
Зямелька мая, край азёр і лясоў.
Каб шчасце шукаў, то да самай магілы
Яго б без цябе б я ніяк не знайшоў.

Зямелька мая! Пералескі, узгоркі,
Зямелька мая! Сярод лесу палі 
І пах палыну асалодаю горкаю,