Званы памяці

 Лявон Цімохін
сер, 03/02/2021

Дуніну-Марцінкевічу і ўсім Беларускім Паэтам прысьвячаецца .

Я у дзённік свайго жыцця
На пажоўклых кляновых лістах
Запішу боль свайго пачуцця,
Што жыве у царкоўных званах!
І што з кожным ударам ляціць, 
Рвецца ў Неба- ў Вашыя Душы,
Вас шукаючы, птушкай звініць...

мой Дружа!

 Лявон Цімохін
сер, 03/02/2021
Я рад,мой Дружа! Ведаю не схлусіш
І не здраньцьвее сэрцца ад маіх пакут!
Я рад,мой Дружа: ты са мною дружыш
І мы удвох так любім Родны Кут-
Наш Край ,дзе сосны водар сьпеляць,
Па над бярозкамі уздымаюць дах,
Той Край,дзе птахі, шчасьцем ашалелыя,
Сьпяваюць на сваіх вяселлях у гаях!

Ён хлус і бацька ўсёй хлусьні...

 Лявон
чцв, 02/04/2020
Само пішацца – перажываю і малюся... Нажаль скончыуся тэрмiн дзеяння старой банкаускай карткi.Вось, дарагiя сябры,нумар новай -Leanid Tsimokhin, Belarusbank, VISA 4255 1901 2362 3913 Walid thru 06\23 Instant card 601 , Ваш Лявон

ВЕРШ ДЗЯДУЛЮ

 Лявон
пан, 23/03/2020
Майму роднаму дзядулю Аляксандру Іванавічу Канановічу – Змагару за Беларускасьць, «ворагу народа», герою Францыі у 1-ую Усясьветную, ўганараванаму мэдалём баявой славы (па ступенях - вышэйшая ўзнагарода), катаванаму дэфэнзывай і зьмешчанаму у лягер сьмерці ў Картуз-Бярозе, сябру Барыса Кіта...Прысьвячаю гэты верш:

Ды Героі клалі і кладуць жыцьцё за веснавы КРАЙ СВОЙ

 Лявон
пан, 09/03/2020

Я думаў... і пераклаў з Украінскай мовы на Беларускую такі сьветлы верш Уладзімера Сасюры «Ды Героі клалі і кладуць жыцьцё за веснавы КРАЙ СВОЙ...».
Ваш паэт Лявон Цімохін з Маладэчна..

Люблю вясну, ды хто ж яе не любіць,
Калі жыцьцё цьвіце, як пышны сад.
І бы ў сьне, лістоў шапочуць губы
І кветкі шлюць салодкі арамат!

НЕ СПАЧНЁМ МЫ

 Лявон
суб, 07/03/2020

Мілыя мае сябры! Пераклаў свой студэнцкі гімн, які пранёс праз усё жыцьцё. Ён – асаблівы для Беларусаў майго пакаленьня – прарочы, мо таму і гучыць у душы. Падцягніце па-Беларуску... калі спадабаецца пераклад Вашага сябра Лявона Цімохіна з Маладэчна.
Дзякуй Вам за падтрымку!

Б'е непрытульны ў грудзі жаль,
Бо за новай сіняй дальлю – зноўку даль:
Не спачнём мы, бо дайдзём мы
І мы прыйдзем у лепшы час...
Па дарозе, па дарозе, засьпяваем
Хоць бы раз!


ДОЛЯ

 Лявон
аўт, 25/02/2020

Шаноўныя браты - ўкраінцы, толькі што пераклаў верш вашай любімай паэткі спадарыні Ліны Кастэнкі так, як я, беларус, яго адчуваў. Чы гарно? Ваш Лявон Цімохін з Маладэчна.

Прысьніўся мне варажбіцкі базар -
Пад небам у чыстым полі.
Для шчодрых людзей і карысьлівых скнараў
Прадаваліся розныя Долі.
Адны з іх былі царэўнаў не горш,
Другія бядней за Міньёнаў,
Нехта купляў сабе долю за грош,
А хтосьці плаціў і мільёны.